Op vrijdag 16 oktober 2026 vindt in Zuid-West-Vlaanderen een hertelling dak- en thuisloosheid plaats. Die dag wordt iedereen geregistreerd die in de nacht van 15 op 16 oktober geen vaste verblijfplaats heeft. Aan de vooravond van de hertelling spraken we met Willy*, die al 11 jaar dakloos is.
De reden(en) waarom hij dakloos is geworden
"Ik kreeg een goede opvoeding van mijn ouders en heb na mijn schooltijd altijd gewerkt. Lange tijd als zelfstandig dakwerker. Ik heb zelf mee het dak van het CAW-gebouw in de Tuighuisstraat in Kortrijk helpen maken. Maar op een bepaald moment is het verkeerd gelopen. Ik had enkele financiƫle tegenslagen en dronk ook te graag een pintje. Maar de grootste tegenslag was wel de dood van mijn dochtertje: ze stierf een week na haar geboorte. Van een koningswens (gezin met een zoon en een dochter) ging het naar een relatiebreuk - mijn vrouw en ik verwerkten de dood van ons dochtertje op een andere manier en groeiden zo volledig uit elkaar."
Al 11 jaar positief ingesteld
"Ik ben nu een elftal jaar dakloos en even lang heb ik me sterk kunnen houden. Natuurlijk ken ik zware momenten, maar ik blijf wel positief ingesteld. Het helpt dat ik gemakkelijk kan relativeren. Zo vind ik sneller en beter mijn weg. Vind ik geen onderdak voor de nacht en moet ik buiten slapen? Dan maak ik er het beste van. In de zomer is dat gemakkelijker, dat geef ik toe. Het is 's nachts dan minder koud. Regent die nacht? Dan probeer ik daarmee ook op een positieve manier om te gaan. Zolang mijn gerief niet nat wordt. Een natte deken of slaapzak, dat is veel minder tof. Want waar leg je zoiets te drogen?"
Kraakpanden zijn uit den boze
"Als ik niet terechtkan in de nachtopvang of bij een kennis of vriend, moet ik mijn plan trekken. Ik heb dan een paar vaste plaatsjes. Een kraakpand hoort daar niet bij. Ik heb nog nooit in een kraakpand of leegstaand huis overnacht en ik zal dat ook nooit doen. Dit gaat om iemands eigendom en daar wil ik niet aan komen. Het is wel al gebeurd dat ik overnachtte in een gebouw in aanbouw. Dan zoek ik een plaatsje en zorg ervoor dat ik nergens aankom. Ik vind het ook belangrijk te zeggen dat ik altijd alleen ergens slaap. Daar zijn verschillende redenen voor. Ten eerste babbel je dan niet met die andere persoon en loop je dus minder kans dat iemand anders je hoort. Ten tweede: als je met twee bent en die andere beschadigt het gebouw, dan ben jij ook verantwoordelijk. Dat wil ik niet."
De politie, ook Willy's vriend
"Kortrijk hangt vol met camera's en die gebruik ik als ik 's nachts buiten slaap. Want dan ga ik bewust in het zicht van zo'n camera liggen. Mocht er iets met mij gebeuren - ik ben niet bang, maar besef wel dat iemand je kan aanvallen - dan staat het op beeld. Ik zou een aanval misschien niet overleven, maar ik zou er dan wel voor hebben gezorgd dat de politie de dader(s) kan vatten. Ik ben trouwens nog nooit wakker gemaakt geweest door een patrouille omdat ze mij in de dispatch zagen liggen. Ze laten mij doen."
Genoeg sociaal contact
"Ik hang overdag bewust niet rond bij de zogenaamde hangouderen en 's nachts zoek ik ook geen lotgenoten op. Maar dat wil niet zeggen dat ik eenzaam ben. Ik heb veel sociale contacten. Ik ga bijvoorbeeld regelmatig langs in De Zonnewijzer en op maandag-, dinsdag- en donderdagnamiddag ga ik naar de inloop van CAW Zuid-West-Vlaanderen. Daar kan ik met anderen kaarten bij een kopje koffie of een tas soep."
Binnen raken in de nachtopvang
"Via de nachtopvang in Kortrijk heb ik intussen een kennissenkring opgebouwd. Met hen sla ik ook af en toe een babbeltje. Het is wel soms heel moeilijk om een bed in de nachtopvang te reserveren. Er zijn 24 bedden - behalve in juli en augustus (8 bedden) - beschikbaar en die zijn vaak in nog geen kwartier allemaal bezet. De enige manier om een bed te reserveren is vanaf 11 uur te bellen naar het onthaal. Dat is dus een loterij. Je mag ook maar maximaal 20 nachten per maand een bed bezetten in de nachtopvang. Vooral als het koud is, is dat niet leuk."
Evolutie van het dakloos zijn
"Is dakloosheid de voorbije 11 jaar veranderd? Dat is een goede vraag, maar ik kan ze niet beantwoorden. Verder dan wat algemeenheden raak ik niet. Stel iemand met een gezin de vraag wat er de laatste tien jaar anders is geworden, dan zal die persoon dat ook heel moeilijk vinden. Ik wil wel proberen om uit die dakloosheid te raken. Maar niet hier, ik zie me volgend jaar naar Zuid-Frankrijk trekken. Om daar bijvoorbeeld in een hotel te werken en een nieuw leven op te bouwen. Hier is dat moeilijk. Werk in een ploegensysteem is geen probleem, denk ik. Maar dat zou niet marcheren met de nachtopvang, waar je 's avonds op een bepaald moment binnen moet zijn. Dat moment is lang voor de avondshift in fabrieken gedaan is."
Willy* is een schuilnaam. Zijn echte naam is bij ons bekend.